در مسائل مهم کشور نمیتوان بر اساس سلیقههای فردی عمل کرد، زیرا این کار نه تنها عملی نیست، بلکه به هرج و مرج منتهی می شود؛ لذا بر این اساس در قوانین و ساختار رسمی کشور مسیر تصمیمگیری مشخص شده و موضوع جنگ و صلح نیز در وظایف رهبری قرار داده شده است.
