سامرّاء … نامی که از « سُرِّ مَن رَأی » برخاست ؛ سُرورِ چشمی که هر دلِ عاشقی را به تماشا می‌نشاند ، و هرکه از دور آن را دید ، مسرور گشت ... شهری که عطر حضور دو خورشید را در سینه دارد ؛ حرم مطهر امام علی النقی (علیه السلام ) و امام حسن عسکری (علیه السلام )، که خاکش را به آسمان پیوند زده‌اند . و اینجا … همان خانه‌ای‌ ست که نورِ امید از آن طلوع کرد ؛ خانه‌ی پدریِ امام زمان (عجل الله تعالی فرجه )، که هنوز ، نفسِ انتظار در دیوارهایش جاری‌ست . سامرّاء ، هنوز هم «سرّ من رأی» است … سامرّاء ، رازِ دل‌هایی که با یک سلام ، راهیِ آسمان می‌شوند .