به گزارش عتبه نیوز، در مجموع، ۷ کتیبهی بزرگمتراژ در ایوانهای صحنهای مرکزی و ورودیهای اصلی حرم نصب شده؛ کتیبههایی که هر یک چونان پرچمی از نور، بر بلندای ایوانها نشسته و پیام وحدت، امید و کرامت را به زائران هدیه میدهد.
ایوان صحن آزادی؛ «ایرانِ رضا تا ابد پیروز است»
در نخستین نگاه، بر ایوان صحن آزادی، جملهای که این روزها بسیار شنیده میشود، با شکوهی خاص دیده میشود؛ «ایران رضا تا ابد پیروز است». این کتیبه، نه تنها یک پیام مناسبتی، بلکه نوعی بیانیه هویتی است. پیام آن، زائر را از روزمرگی به افقی روشنتر میبرد؛ افقی که در آن، پیروزی، استقامت و امید با نام امام مهربانیها گره خورده است. وقتی زائر زیر این ایوان میایستد و چشمش به این عبارت میافتد، بیاختیار، احساس میکند به زیر سایهای آمده که از جنس امنیت و آرامش است.
در ادامه همین مضمون، بر ایوان صحن انقلاب اسلامی عبارت «ایران؛ ایرانِ امام رضاست» نقش بسته است، جملهای که یادآور پیوند دیرینه این سرزمین با امام هشتم و حریم نورانی اوست. گویی ایران، خانهای است که امام رضا (ع) صاحبخانهاش است و مردم آن، مهمانان دائمی مهر او.
صحن جمهوری اسلامی؛ «کجا ایران ما، ترسی ز سیل فتنهها دارد؟»
در ایوان صحن جمهوری اسلامی، کتیبهای نصب شده که در سالهای گذشته نیز با مضمون مشابه در مراسمها دیده شده، اما امسال با توجه به شرایط و اتفاقات کشور، با ترکیبی هنریتر و معنایی عمیقتر به نمایش درآمده است. بر کتیبه این ایوان نوشته شده: «کجا ایران ما، ترسی زِ سیلِ فتنهها دارد؟ بدانیدای همه خلق جهان، ایران رضا دارد»
این کلام، در کنار مفهوم کرامت، نوعی احساس پناهجویی از امام مهربانی را نیز زنده میکند. زائران بسیاری که زیر این ایوان میایستند، ناخودآگاه زمزمه میکنند که پشتوانه این سرزمین، مهر و نگاه امام رضا (ع) است.
ایوان مسجد جامع گوهرشاد؛ «آیه نصر منالله نقش پرچمت…»
در ایوان مسجد جامع تاریخی گوهرشاد، کتیبهای نصب شده که معنایی روحافزا دارد؛ «آیه نصر من الله نقش پرچمت، بیم اهریمن ندارد ملک ایران رضا»
این کتیبه، بهخصوص به دلیل قرارگیری در مسجد گوهرشاد، که خود میراثدار قرنها هنر و معنویت ایرانی است، جلوهای متفاوت یافته و پیوندی میان تاریخ و حال امروز ایجاد کرده است.
این کتیبه، با خطی اصیل و رنگهایی هماهنگ با معماری صحن، خود را نه همچون یک پارچه، که همچون بخشی از کالبد بنا نشان میدهد.
در ورودیهای مهم حرم، یعنی ایوانهای بیرونی شیخ طبرسی، شیخ طوسی و نواب صفوی، کتیبههایی نصب شده که محتواهایی عاطفی و توأم با تواضع زائرانه دارند. این کتیبهها شامل؛ «ز آستان رضایت خدا جدا نکند، من و جدای از این آستان خدا نکند»، «جز آستان توأم در جهان پناهی نیست و «یا ثامن الائمه (ع)» است.
این جملات، همان آه و نجواهای ساده دلهای عاشقی است که از دور و نزدیک آمدهاند و پناهی جز این آستان نمیشناسند.
فضاآرایی عمومی صحنها
در تمام صحنهای مرکزی و پیرامونی، علاوه بر کتیبههای بزرگ متراژ ایوانها، کتیبههای عمودی متناسب با جشن میلاد حضرت معصومه (س) و امام رضا (ع) نصب شده است.
صحن پیامبر اعظم (ص)؛ پرچمهای «أسعدَ الله أیامَکُم»
در صحن پیامبر اعظم (ص)، بر تمامی ستونها پرچمهایی ویژه نصب شده با عبارت آشنا و دیرینه «أسعدَ الله أیامَکُم»؛ این پیام شادباش سنتی، در کنار معماری نوین این صحن، جلوهای خاص ایجاد کرده است، گویی میان معماری سنتی صحنهای قدیم و فضای جدید این صحن، پیام مشترک شادی دوران میلاد امام رئوف (ع) رد و بدل میشود.
حرم، دوباره خانه عید شده است
حرم مطهر امام رضا (ع) در این روزها تنها یک مکان زیارتی نیست، شبیه خانهای است که صاحبخانهاش زینت عید بر تن او کرده باشد. زائران از هر طرف که وارد میشوند، پیش از هر چیز این آذینبندیها را میبینند که همچون زبان فرشتگان، خبر از آغاز روزهای کرامت میدهد و این آستان، همیشه مرکز این جشن بوده است؛ جایی که ایران، خود را زیر سایه امام رضا (ع) معنا کرده است.
این روزها، حرم نه فقط مکانی برای زیارت، بلکه آیینهای از عشق تاریخی یک ملت است؛ ملتی که باور دارد «ایران، ایرانِ امام رضاست» و این پیوند، ریشه در جان دارد.
نظر شما