سد مغالطات در برابر میل به گفت‌وگو؛ چرا نسل جوان از تعامل کلامی می‌گریزد؟

دکتر زینب برخورداری، در نشست نخبگانی «گفت‌وگو؛ راهکارها و چالش‌ها» با کالبدشکافی علل گریز نوجوانان و جوانان از تعاملات کلامی، به تشریح نقش مخرب مغالطات منطقی در انسداد مسیر ارتباطی میان‌نسلی پرداخت و راهکارهایی برای خروج از این بن‌بست، ارائه داد.

به گزارش عتبه نیوز، دکتر زینب برخورداری، استاد منطق و هنرهای تجسمی، در این نشست که در بنیاد پژوهش‌های اسلامی آستان قدس رضوی برگزار شد، با اشاره به لزوم واقع‌بینی در مواجهه با نسل جدید اظهار کرد: ما امروز با پدیده‌ای به نام بی‌میلی به گفت وگو مواجه هستیم. نباید پیش‌فرض ما این باشد که همه مشتاق تعامل کلامی هستند؛ بلکه در میان بخش وسیعی از دانش‌آموزان و دانشجویان با جوّی روبرو هستیم که آگاهانه از گفتگو فرار می‌کنند و شناخت ریشه‌های این رویکرد، پیش‌نیاز هرگونه طرح ملی، برای پیوند با نسل جدید است.

هجرت از مباحث تخصصی به ایجاز فضای مجازی

عضو هیئت علمی دانشگاه با تبیین تغییر سبک زندگی دیجیتال و تأثیر آن بر ذائقه ارتباطی جوانان گفت: سبک گفتگو در میان نوجوانان تحت تأثیر پلتفرم‌های جهانی تغییر ماهیت داده و به سمت نوعی سبک نوشتاری خاص در فضای مجازی حرکت کرده است. از اقتضائات این فضا، عبور از مطالعه طولانی و پرهیز از صحبت‌های تخصصی است؛ به طوری که می‌توان گفت بشریت امروز دیگر حوصله بحث‌های سخت و پیچیده را ندارد و این تغییر زیست‌بوم، اولین گره در مسیر شکل‌گیری گفتگوهای عمیق محسوب می‌شود.

کالبدشکافی مغالطات رسانه‌ای و بن‌بستِ مسائل درهم‌تنیده

دکتر برخورداری در ادامه به آسیب‌شناسی منطقی فرآیند گفتگو پرداخت و با اشاره به نقش مخرب «تبکید بیرونی» در رسانه‌ها، بر لزوم تعدیل فشارهای روانی برای ایجاد میل به گفتگو تأکید کرد.

وی همچنین مغالطه «جمع مسائل در مسئله واحد» را یکی دیگر از عوامل ابتر ماندن بحث‌ها دانست و تشریح کرد: گاهی یک دانشجو سؤالی کلی مثل «چرا تمام بدبختی‌ها سهم ماست؟» را مطرح می‌کند؛ در این موقعیت، پاسخ‌دهنده باید هوشیار باشد که با یک پرسش واحد روبرو نیست، بلکه چندین لایه مسئله عمیق در بطن این جمله نهفته است که اگر به درستی تفکیک نشوند، هرگونه پاسخ واحدی از سوی مخاطب رد شده و رشته گفتگو پاره می‌شود.

گذار از نگاه «همه یا هیچ»؛ ضرورت پذیرش حقانیت نسبی

این استاد منطق، نگاه صفر و صدی یا همان مغالطه «همه یا هیچ» را فراگیرترین عامل انسداد در ارتباطات اجتماعی برشمرد و خاطرنشان کرد: برای تداوم یک بحث سازنده، پذیرش درصدی از گله و انتقاد طرف مقابل یک ضرورت است. اصرار بر نفی مطلق مخاطب و تلاش برای اثبات حقانیت کامل خود، بلافاصله به بی‌میلی و فرار طرف مقابل از ادامه بحث منجر می‌شود؛ در حالی که رواج مهارت‌های منطقی ساده و پذیرش سهمی از حقیقت برای دیگری، می‌تواند شانس موفقیت در گفتگوهای ملی را به شکل چشمگیری افزایش دهد.

کد خبر 7919

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha