به گزارش عتبه نیوز، هادی حاجتمند در این نشست با اشاره به اینکه در سینما باید به دنبال جهان انسانی شخصیت‌ها گشت، اظهار کرد: جهانی که از دل تردیدها، انتخاب ها، ضعف‌ها و ویژگی‌های انسانی بیرون می‌آید.

وی ادامه داد: شناخت جهان یک فیلم‌ساز از طریق شخصیت‌های آثارش امکان‌پذیر است؛ به‌طوری‌که وقتی آثار یک فیلم‌ساز را در کنار یکدیگر قرار می‌دهیم، به‌تدریج با جهان فکری و فلسفی او آشنا می‌شویم. شخصیت‌هایی که در آثار مختلف خلق می‌شوند، در کنار یکدیگر هویت و جهان‌بینی فیلم‌ساز را شکل می‌دهند.

این کارگردان سینما که به موضوع دفاع مقدس و جنگ در ساخت فیلم‌های بلند سینمایی علاقه‌مند است، افزود: صرف داشتن صحنه‌های جنگی و جلوه‌های جذاب، به معنای برخورداری از نگاه سینمایی نیست. ممکن است فیلمی با امکانات مناسب و صحنه‌های اکشن جذاب ساخته شود؛ اما باوجود برخورداری از این ویژگی‌ها، جهان سینمایی منسجمی نداشته باشد.

حاجتمند تأکید کرد: همان‌طور که در ادبیات و رمان‌نویسی، شخصیت‌های خیالی می‌توانند جهانی باورپذیر و تأثیرگذار خلق کنند، در سینما نیز می‌توان شخصیتی خیالی داشت که مخاطب با او ارتباط برقرار کند.

وی با اشاره به اینکه جهانی که از نگاه یک فیلمساز از طریق ساخت اثر برای مخاطب روایت می‌شود، باید باورپذیر، جذاب، سینمایی و دراماتیک باشد؛ اما لزوماً قرار نیست تمام شخصیت‌ها و اتفاقات آن عیناً در واقعیت تاریخی وجود داشته باشند.

توجه به شخصیت‌های شناخته شده، فرصت پرداختن به افراد دیگر را از بین می‌برد

این کارگردان سینما با بیان اینکه گاهی اصرار بر استفاده از نام‌ها و شخصیت‌های شناخته‌شده باعث می‌شود فرصت پرداختن به چنین آدم‌هایی از دست برود، گفت: برای ساخت فیلمی، ایده‌ای درباره ساخت زندگی یک رزمنده معمولی داشتم، او انسانی معمولی محسوب می‌شود که عاشق امام (ع) است، سواد چندانی ندارد و آنچه از دستش برمی‌آید، برای دفاع از کشور انجام می‌دهد. او قهرمان قصه است، بدون اینکه حتماً نام یک شهید شناخته‌شده را بر خود داشته باشد.

حاجتمند بیان کرد: یکی از مشکلاتی که گاهی در مواجهه با سینمای دفاع مقدس وجود دارد، این است که تصور می‌شود هر فیلمی که درباره جنگ ساخته می‌شود، الزاماً باید درباره یک شهید یا شخصیت تاریخی مشخص باشد.

وی تصریح کرد: درحالی‌که چنین الزامی وجود ندارد. علاوه بر این، سینما نباید به روایت مستقیم و بازسازی صرف رویدادهای تاریخی، محدود شود.

وی تأکید کرد: فیلم‌ساز باید بتواند آنچه را به آن باور دارد، روایت کند، نه اینکه صرفاً برای ساخت فیلم و جلب حمایت، به سراغ موضوعاتی برود که الزاماً انتخاب شخصی او نیست؛ اما برخی از فیلمسازان دقیقاً همین کار را انجام می‌دهند، چون جهان‌بینی و قصه داستانی که فیلم آنها را تشکیل می‌دهد برایشان اهمیت ندارد و فقط می‌خواهند از نظر کمی اثر ساخته و تایید مدیر مربوطه را برای دریافت مجوز کسب کنند.

به گفته این کارگردان سینما، برخی از مدیران، باوجود برخورداری از دانش و تحصیلات، نمی‌توانند سینمایی فکر کنند، زیرا ساختار ذهنی آنها بیشتر مهندسی است و درکی از فضای سینما ندارند، ازاین‌رو ذهن آنها با ساختار فرهنگی و هنری سینما ارتباط کافی ندارد.

حاجتمند با اشاره به اینکه ساده‌ترین مسیر برای یک فیلم‌ساز این است که موضوعی را انتخاب کند که مورد پسند دیگران باشد، بودجه بگیرد و فیلمش را بسازد، یادآور شد:، اما من ترجیح می‌دهم اثری را تولید کنم که به آن باور دارم و از جهان فکری خودم می‌آید. نمی‌خواهم به هر قیمتی، فیلم بسازم.