به گزارش عتبه نیوز، روزه حقیقی امری فراتر از صرف گشنگی و تشنگی است و برای رسیدن به حقیقت روزه باید روح روزه داری حفظ شود و به تعبیر روایت امام صادق (ع) هنگام روزه داری باید گوش و چشم و پوست و مویت نیز روزه دار باشند.

از نگاه امام(ع) روزه‌دار واقعی کسی است که از سختی و تشنگی و گرسنگی ماه رمضان به گرسنگی و تشنگی و سختی صحرای محشر برسد. به گرسنگی و تشنگی فقیران و ضعیفان برسد. روزه و روزه داریش واعظ این دنیا و راهنمای آخرتش باشد و از شهوات امساک کند. این مواردی است که امام رضا (ع) در ضمن پاسخ به سوال مکتوبی که به ایشان رسیده بود مرقوم فرمودند:

کتب أبو الحسن علی بن موسی علیه السّلام إلی محمد بن سنان فیما کتب من جواب مسائله علة الصوم لعرفان مس الجوع و العطش لیکون ذلیلا مستکینا مأجورا صابرا و یکون ذلک دلیلا له علی شدائد الآخرة مع ما فیه من الانکسار له عن الشهوات - واعظا له فی العاجل دلیلا له علی الآجل لیعلم شدة مبلغ ذلک من أهل الفقر و المسکنة فی الدنیا و الآخرة (الوافی، ج11، ص۳۴)؛ علت روزه از برای فهمیدن درد گرسنگی و تشنگی است تا بنده، ذلیل و متضرع و مأجور و صابر باشد و شدائد آخرت را درک کند، علاوه بر این که در روزه امیال نفسانی شکسته شده و موعظه‌ای هست برای امر آخرت و آگاهی از حال اهل فقر و تنگدستی در دنیا و آخرت

از دیدگاه امام رضا علیه السلام اگر کسی روزه واقعی بگیرد خداوند فرشتگانی را که عدد آن را جز خود خداوند نمی داند مأمور می‌کند تا گناهان روزه دار را محو و برای او استغفار نماید.

... عَنْ أَبِی اَلْحَسَنِ عَلِیِّ بْنِ مُوسَی اَلرِّضَا عَلَیْهِ السَّلاَمُ أَنَّهُ قَالَ: إِنَّ لِلَّهِ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی مَلاَئِکَةً مُوَکَّلِینَ بِالصَّائِمِینَ وَ اَلصَّائِمَاتِ یَمْسَحُونَهُمْ بِأَجْنِحَتِهِمْ وَ یُسْقِطُونَ عَنْهُمْ ذُنُوبَهُمْ وَ إِنَّ لِلَّهِ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی مَلاَئِکَةً قَدْ وَکَّلَهُمْ بِالاِسْتِغْفَارِ لِلصَّائِمِینَ وَ اَلصَّائِمَاتِ لاَ یَعْلَمُ عَدَدَهُمْ إِلاَّ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ (فضائل الأشهُر الثلاثة، جلد 1ص۱۰۴).