به گزارش عتبه نیوز، دکتر مهدی طوفانی در گفتوگو با خبرنگار ما، با اشاره به آغاز فعالیت خود در اواخر دهه ۵۰، اظهار کرد: در سالهای ۱۳۵۸ و ۱۳۵۹، زمانی که دانشجو بودم، به پیشنهاد مرحوم آیتالله طبسی، تولیت فقید آستان قدس رضوی، برای توسعه دارالشفای حرم، معرفی شدم.
در آن زمان، دارالشفا در قالب درمانگاه طوس و در فضایی بسیار محدود در کنار صحن قرار داشت؛ تنها دو اتاق، یک پزشک که روزانه حدود دو ساعت حضور داشت و فردی برای انجام تزریقات و پانسمان خدمات به زائران میدادند.
او در ادامه، با لحنی سرشار از صمیمیت و دلتنگی برای روزهای نخستین خدمت، به خاطرهای از شروع کارش در دارالشفا اشاره میکند و میگوید: جالب است بدانید اولین مرحله برنامهریزی مرحوم آیتالله طبسی برای توسعه دارالشفا از بخش دندانپزشکی آغاز شدو به همین دلیل من دعوت به همکاری شدم.
شاید بهخاطر پیگیری و جدیتی که نشان میدادم، تأمین و تجهیز کامل مجموعه را به من سپردند. آن روزها همه خریدها را با همان ماشین ژیان قدیمیام انجام میدادم؛ روزهایی ساده اما پر از عشق به خدمت.
او ادامه میدهد: در همان روزهای نخست سه صندلی و دستگاه دندانپزشکی ایتالیایی تهیه کردیم و در سالهای بعد، با حمایتهای دولت وقت، ۵ دستگاه مدرن دیگر را مستقیماً از یک کمپانی ایتالیایی خریداری کردم.
باتوجهبه جایگاه مذهبی آستان قدس و غیرانتفاعی بودن دارالشفا، توانستیم بیش از ۵۰ درصد تخفیف بگیریم؛ تخفیفی که به گفته مسئولان وقت وزارت بهداشت، کمسابقه و حتی حیرتانگیز بود.
وی افزود: مأموریت ما گسترش این مجموعه بود؛ مرکزی که بعدها در محل جدید دارالشفا در بست پایین و روبهروی مهمانسرای سابق شکل گرفت و بهمرور توسعه یافت.
این پزشک باسابقه، درباره خاطرات سالهای خدمت خود گفت: پاسخدادن به اینکه کدام بخش از این ۳۰ سال برایم مهمتر بوده بسیار دشوار است.
شرایط کشور دائماً در حال تغییر بود؛ از سالهای ابتدایی انقلاب تا دوران جنگ تحمیلی، حضور گسترده زائران، رسیدگی به مجروحان و خانواده شهدا و حجم بالای مراجعات، همه خاطرات تلخوشیرین بسیاری را رقم زدند.
به گفته وی، در طول این سالها دارالشفا سه بار جابهجا شد؛ جابهجاییهایی که در شرایطی انجام میشد که امکان تعطیلی حتی برای یک ساعت هم وجود نداشت.
دکتر طوفانی میگوید: ما شبانهروز درحالخدمت بودیم و همین جابهجاییها از سختترین دورههای کاری ما به شمار میرفت.
او همچنین از تنوع بالای مراجعهکنندگان سخن گفت و بیان کرد: زائران با فرهنگها، عقاید و توقعات مختلف به این مرکز مراجعه میکردند، اما بسیاری از آنان با قدردانی و دعای خیر خود خستگی را از تن ما بیرون میکردند و همین موضوع انگیزه ادامه راه را در ما زنده نگه میداشت.
نجات انگشت نوجوان ۱۲ساله
دکتر طوفانی در بخشی از سخنان خود به خاطرهای از نجات انگشت یک نوجوان اشاره کرد و گفت: روزی نوجوانی ۱۲ساله از بیمارستان امام رضا (ع) به دارالشفا ارجاع داده شد. یکمهره فلزی ضخیم در انگشتش گیرکرده و به دلیل تورم و عفونت شدید، تصمیم به قطع انگشت گرفته بودند.
پرستاری در بیمارستان به او گفته بود ابتدا به دارالشفا مراجعه کند. خوشبختانه با اقدام درمانی توانستیم مشکل را حل کنیم و انگشت کودک حفظ شد.
وی درباره نقش خانواده در این سالهای طولانی خدمت نیز گفت: خانوادهام نقش بزرگی در تحمل سختیها داشتند. برای نخستینبار، ۱۴ سال پس از آغاز کارم توانستم در ایام نوروز چند روزی به سفر بروم. حتی سالی بود که ۳۰ شبانهروز در ایام ابتدایی سال به طور پیوسته، کشیک شبانهروزی داشتم .
درد رنج انسانها کالایی برای معامله نیست مدیرعامل سابق دارالشفای امام(ع) درباره آینده این مرکز نیز اظهار کرد: معتقدم وظیفه دارالشفا ارائه خدمات فوریتهای پزشکی به زائران در محدوده حرم است و در صورت نیاز باید بیماران به مراکز درمانی تخصصی و بیمارستانها منتقل شوند.
وی در پایان با بیان توصیهای برای فعالان حوزه درمان گفت: انسان یا نباید کاری را آغاز کند، یا اگر شروع کرد باید آن را به بهترین شکل انجام دهد؛ با نیت پاک، تلاش کامل و مسئولیتپذیری در برابر خدا و مردم.
پزشکان و دستاندرکاران درمان باید همیشه به یاد داشته باشند که درد و رنج انسانها کالایی برای معامله نیست.
نظر شما