امام خمینی (ره) نهضت انقلاب اسلامی را با عنایت حضرت ثامن‌الحجج (ع) پیروز کرد

اگرچه امام خمینی (ره) با نهضت مردمی خود و پایان دادن به حکومت ۲۵۰۰ساله شاهنشاهی و تأسیس نظام اسلامی بیشتر به‌عنوان رهبری سیاسی شناخته می‌شود، اما ایشان دین را باسیاست پیوند داد و به دنیا ثابت کرد سیاست و دیانت از هم جدا نیستند و در این مسیر از پشتوانه‌های معنوی مثل انس با امام رضا (ع) و اعتقاد بی‌مثال به قدرت و دست حمایت خدا بسیار کمک گرفت.

به گزارش عتبه نیوز، به مناسبت فرارسیدن ۱۴ خرداد سالروز ارتحال ایشان و در بررسی جایگاه معنویت در توفیقات پیر جماران در میدان سیاست با آیت‌الله حسن عالمی، نماینده مردم خراسان رضوی در مجلس خبرگان رهبری گفت‌وگو کرده‌ایم.

چقدر موفقیت نهضت و مبارزه علیه طاغوت و استکبار در سیره امام خمینی (ره) مرهون روحیه معنویت و خودباوری ایشان بود؟

از ویژگی‌های خاص و ممتازی امام خمینی (ره) داشتن شخصیت علمی با بهره‌گیری از استادانی نظیر شیخ عبدالکریم حائری، مؤسس حوزه علمیه قم در دروس خارج فقه و اصول و اخلاق و معنویت با بهره‌گیری از اساتیدی نظیر مرحوم شاه‌آبادی بود که از امام خمینی یک شخصیت جامع ساخته بود. همچنان که امام در فقه و اصول مقام ممتازی پیدا کرد در معنویت، اخلاق و باطن‌گرایی نیز برتر بود. باطن‌گرایی یعنی انسان قبل از آنکه دیگران به توصیه‌های او عمل می‌کنند، خود با تمام‌وکمال آنها را انجام دهد. وقتی فردی از لحاظ علمی و عملی این‌قدر برجسته باشد و از اساتید بزرگ علوم، فقه، اصول و معارف دینی را آموخته باشد، تبدیل به شخصیتی می‌شود که با امید و توکل به خدا به‌تنهایی مقابل رژیمی تا دندان مسلح ایستادگی می‌کند.

ایشان در این راه با سخن‌گفتن از انقلاب و بازگشت مردم به‌نظام اسلامی آنها را برای رهایی از زیر یوغ استعمار غربی دعوت کرد؛ به‌ویژه آنکه در دوران حاکمیت پدر و پسر پهلوی که دست‌نشانده غربی‌ها بودند، می‌خواستند همه چیز را همان‌گونه که از غرب به آنها القا می‌شود، مدیریت کنند. امام به‌تنهایی و به مدد دانش، علم، تقوا و معنویت به مقابله با این رژیم برخاست. وقتی از ایشان پرسیدند آیا شما در این مسیر دچار ترس شدید، فرمودند: هرگز! هیچ‌کس نتوانست امام را بترساند تا در اهداف این نهضت سست شود. بخش عظیمی از این قدرت روحی حضرت امام خمینی (ره) مربوط به معنویتی بود که در حوزه‌های علمیه و از اساتیدی همانند مرحوم شاه‌آبادی کسب کرده بود.

توسل به امام رضا (ع) و انس با حضرت ثامن‌الحجج (ع) در سیره عبادی امام (ره) چه جایگاهی داشت؟

اشخاص معتبر و مورداعتماد متعدد از ارادت خاص ایشان به حضرت امام رضا (ع) حکایت کرده‌اند. خیلی‌ها این حکایات را به قلم آورده و در کتب مختلف این مطالب ثبت شده است.

در خصوص بحث ایرانِ امام رضا (ع) و اتفاقاتی که موجب سربلندی، عزت و استقلال ایران شد، امام راحل چقدر به عنایت امام رئوف (ع) اعتقاد داشتند؟ همین‌طور حضرت امام در موفقیت‌ها و پیروزی‌های دوران دفاع مقدس چقدر دست عنایت امام رضا (ع) را مؤثر می‌دانستند؟

نهضت امام خمینی (ره) از خرداد سال ۱۳۴۲ آغاز و در سال ۱۳۵۷ به پیروزی رسید؛ طی این ۱۵ سال بزرگانی که مجاور حرم حضرت رضا (ع) در مشهد مقدس بودند، نقش زیادی در امر پیشبرد نهضت امام (ره) ایفا کردند. از جمله این بزرگان امام شهید ما امام خامنه‌ای (ره) بودند.

باتوجه‌به اینکه بنده در آن دوران در حوزه علمیه مشهد طلبه‌ای حدود ۱۵-۱۶ ساله بودم، از نزدیک شاهد تلاش‌های شخصیت‌هایی نظیر مرحوم آیت‌الله العظمی میلانی که مرجع تقلید بودند، بودم. ماجرا این بود زمانی که حضرت امام خمینی (ره) را در قم دستگیر کرده و به تهران آورده بودند، به نظر می‌رسید حکومت اراده‌ای شوم دارد و می‌خواهد مقام علمی حضرت امام را بین مردم پایین آورده و عنوان کند ایشان اجتهاد ندارد و قیامشان را زیر سؤال ببرد و بعد از آن، حکم اعدام امام را صادر کند؛ اما جریانی مقابل این اتفاق شوم ایستاد... به یاد دارم در حوزه علمیه خراسان مطرح شده بود که آیت‌الله العظمی میلانی قصد سفر به تهران را دارند تا با علمای دیگری که از شهرهای مختلف به تهران سفر می‌کنند، اجتهاد امام را تثبیت و امضا کنند و حکومت نتواند امام را اعدام کند.

زمانی که به بدرقه مرحوم آقای میلانی رفتم، ایشان قصد داشتند با هواپیما از مشهد به تهران بروند؛ اما پس از اطلاع حکومت این پرواز کنسل شد. پس از آن مرحوم آقای میلانی از فرودگاه مستقیم به راه‌آهن رفتند و ما هم برای بدرقه به فرودگاه رفتیم، همه اینها جنبه تبلیغی و ترویجی داشت تا قضیه نهضت برای مردم جا بیفتد و آگاه‌تر شوند.

حوزه‌های علمیه این‌گونه حرکت‌ها را انجام می‌داد. همچنین در خراسان شخصیت‌های مبارزی نظیر مرحوم آیت‌الله واعظ طبسی به همین نحو جان فدا بوده و چندین بار زندانی شدند. دلیل این حرکات که جوشیده و برخاسته از حوزه علمیه خراسان بود، نورانیت حرم حضرت رضا (ع) بود.

موارد دیگری هم در جوار آستان امام رضا (ع) در جهت تقویت نهضت امام خمینی (ره) اتفاق افتاد.

درباره روحیه حضرت امام که تمام توفیقات و موفقیت‌ها از جمله آزادسازی خرمشهر را از آن خدا می‌دانستند، توضیح دهید؟ این روحیه امام چقدر در رقم‌خوردن اتفاقات مؤثر بود؟

دلیل امر کاملاً مشخص است تا مردم بدانند، ببینند و بشنوند که امام فقط کارش برای خدا است و اعتمادش به قدرت خدا و امیدش به خدا است؛ متدینین کشور، رهبریت امام را به‌این‌ترتیب پذیرفتند و این رهبریت رفته‌رفته سراسری شد و تمام کشور و حتی در روستاها نیز تظاهرات به پشتیبانی از حضرت امام خمینی (ره) شکل گرفت.

خراسان در این جهت نقش خیلی زیادی داشت و مردم متدین این خطه و مجاوران حضرت رضا (ع) اعم از شهر مشهد و سایر شهرها آن نقش را کاملاً درک کردند که امام جز خدا چیز دیگری را مدنظر ندارد و هیچ یک از اقدامات ایشان از روی دنیاطلبی یا کینه با افراد و اشخاص نیست؛ بلکه تمام هدف امام راحل (ره) جلب رضایت خدا است تا پس از بندگی پروردگار، مردم به سمت دین خدا گرایش پیدا کنند.

در حقیقت شکل‌گیری یک حکومت اسلامی در این جهت می‌تواند بهترین نقش را برای هدایت مردم داشته باشد. در نتیجه خود مردم این نهضت را به رهبری حضرت امام (ره) به وجود آوردند.

کد خبر 8371

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha