باغ بیلدر از همان ساعات ابتدایی روز، میزبان گروه‌های مختلف دختران نوجوان بود؛ گروه‌هایی که هرکدام با همراهی مربی خود، برنامه‌های متنوعی را تجربه می‌کردند. برخی در بخش بازی با توپ بزرگ حضور داشتند، گروهی صخره‌نوردی و ترامپولین را تجربه می‌کردند و تعدادی نیز در فعالیت‌های مهارتی و هدف‌گیری شرکت داشتند. فضای سبز باغ نیز امکان برگزاری برنامه‌ها در محیطی متفاوت از فضای معمول آموزشی را فراهم کرده بود.
از یک اردو تا شکل‌گیری دوستی‌های تازه
یکی از ویژگی‌های این اردو، حضور دخترانی بود که برخلاف بسیاری از اردوهای مدرسه، الزاماً یکدیگر را از پیش نمی‌شناختند. برخی به واسطه ارتباط خانوادگی میان کارکنان آستان قدس رضوی با یکدیگر آشنایی داشتند، اما برای بسیاری از شرکت‌کنندگان، این برنامه نخستین فرصت آشنایی با همسالانی بود که خانواده‌هایشان در یک مجموعه فعالیت می‌کنند.
زهرا محمدزاده، یکی از مربیان اردو، استقبال دختران را از همان ابتدای ورود بسیار خوب توصیف می‌کند و معتقد است قرار گرفتن نوجوانان در یک جمع ناآشنا، فرصت مناسبی برای تقویت ارتباطات اجتماعی آنان فراهم کرده است.
به گفته او، تنوع فعالیت‌ها و فضای اختصاصی اردو سبب شد دختران با محیط، مربیان و یکدیگر ارتباط برقرار کنند و حتی برخی از این آشنایی‌ها در همان ساعات ابتدایی شکل گرفت.
مهدیه محرابی، مربی یکی از گروه‌ها نیز که همراه ۲۲ دختر مقطع متوسطه دوم بود، از تأثیر بازی‌ها بر ارتباط میان اعضای گروه می‌گوید.
به گفته او، بسیاری از دختران در آغاز اردو یکدیگر را نمی‌شناختند، اما فعالیت‌های گروهی، از جمله بازی با توپ بزرگ و ترامپولین، موجب شد ارتباط میان آنها سریع‌تر شکل بگیرد و اعضای گروه نام یکدیگر را بشناسند.
باغ بیلدر؛ میدان تجربه‌های تازه
صخره‌نوردی، ترامپولین، بازی با توپ بزرگ و فعالیت‌های هدف‌گیری، بخشی از برنامه‌هایی بود که در طول اردو اجرا شد. هر گروه با همراهی مربی خود میان فعالیت‌های مختلف جابه‌جا می‌شد و دختران فرصت داشتند چند تجربه متفاوت را پشت سر بگذارند.
یکی از شرکت‌کنندگان، صخره‌نوردی را جذاب‌ترین بخش اردو دانست و گفت: تلاش برای بالاتر رفتن در هر مرحله، تجربه‌ای هیجان‌انگیز برای او بوده است. دختر دیگری نیز بازی با توپ بزرگ را از بخش‌های مورد علاقه خود معرفی کرد و توضیح داد که اعضای گروه پس از چند بار تلاش توانستند توپ را بالا ببرند.
فاطمه عرب‌زاده نیز تنوع فعالیت‌های ورزشی را از نقاط قوت اردو دانست و درباره «اوجینو» گفت: «روز خوبی بود، متفاوت بود و خوش گذشت.» او همچنین معتقد بود چنین برنامه‌هایی فرصت مناسبی برای آشنایی نوجوانان با یکدیگر و گذراندن زمان در کنار هم فراهم می‌کند.
بلال‌پزی؛ تجربه‌ای متفاوت در دل اردو
در میان برنامه‌های مختلف، بخشی از اردو به تجربه‌ای ساده، اما متفاوت اختصاص داشت؛ دختران بلال تهیه می‌کردند و برای آماده شدن آن باید چند ساعت صبر می‌کردند. همین انتظار، بخشی از تجربه مشترک گروه‌ها شده بود.
پذیرایی نیز در طول برنامه ادامه داشت؛ صبحانه، پیراشکی، بستنی و چای در اختیار شرکت‌کنندگان قرار گرفت و در کنار فعالیت‌های ورزشی، فرصتی برای استراحت و گفت‌وگو میان اعضای گروه‌ها فراهم شد.
رضوان سعیدی، دانش‌آموز پایه نهم دبیرستان فرزانگان شماره یک، در حالی که بلال می‌خورد و کتاب می‌خواند، از علاقه‌اش به مطالعه گفت. او معتقد بود فضای اردو، تنوع فعالیت‌ها و ارتباط با مربی برایش مطلوب بوده و بلال‌پزی را به عنوان یکی از بخش‌های مورد علاقه خود انتخاب کرد.
فاطمه روزیانی نیز که در طول اردو کتابی همراه داشت، تجربه این روز را متفاوت از اردوهای مدرسه دانست. او در توضیح برداشت خود از نام «اوجینو»، از پرواز، افق‌های دور، آزادی و امید سخن گفت؛ مفاهیمی که از نگاه او می‌توان برای رسیدن به آنها تلاش کرد.
وقتی تفریح با قرآن و نماز پیوند می‌خورد
در میان هیاهوی بازی‌ها، بخشی از برنامه به فعالیت‌های قرآنی اختصاص داشت. جمعی از دختران در یک برنامه قرآنی گرد هم آمدند؛ تصویری از رهبر انقلاب و شهید دکتر مصطفی چمران نیز در این بخش قرار داشت و مربی قرآن با حضور در جمع، برنامه قرائت و مسابقه را اجرا کرد.
قرائت قرآن، حفظ و برنامه‌های مرتبط با مفاهیم قرآنی، بخشی از محتوای این اردو بود و برای برگزیدگان نیز جوایزی در نظر گرفته شد. در ادامه، قرعه‌کشی میان دخترانی که در نماز جماعت شرکت کرده بودند انجام شد و جوایزی در همان محل به آنان اهدا شد.
نماز جماعت نیز با حضور جمعیتی بیش از ۳۰۰ دختر برگزار شد؛ تصویری متفاوت از پیوند میان نشاط و فعالیت‌های تفریحی با محتوای دینی و تربیتی که در طراحی این اردو مورد توجه قرار گرفته بود.
«اوجینو»؛ بخشی از طرح تعالی خانواده رضوی
الهام کشمیری، رئیس اداره آموزش و رشد حرفه‌ای معاونت سرمایه انسانی آستان قدس رضوی، درباره این برنامه می‌گوید: «اوجینو» در چارچوب برنامه‌های «طرح تعالی خانواده رضوی» شکل گرفته است؛ طرحی که با هدف توجه بیشتر به خانواده کارکنان، تقویت سبک زندگی دینی و اجرای برنامه‌های فرهنگی، تربیتی و رفاهی دنبال می‌شود.
به گفته او، با توجه به سیاست‌های مجموعه آستان قدس رضوی در توجه بیشتر به خانواده کارکنان، اردوهای فرزندان کارکنان در قالب برنامه‌ای مستقل طراحی شده و برای دختران و پسران به صورت جداگانه اجرا می‌شود.
نخستین دوره این اردوها برای دانش‌آموزان مقاطع متوسطه برگزار شده و برنامه‌های دیگری نیز برای گروه‌های مختلف خانواده کارکنان در نظر گرفته شده است.
کشمیری درباره انتخاب نام «اوجینو» نیز توضیح می‌دهد: این عنوان با روحیه جوانان و مفهوم «اوج‌گیری» آنان متناسب انتخاب شده است. به گفته او، هدف اردو تنها ایجاد اوقات فراغت نیست، بلکه ایجاد ارتباط میان فرزندان کارکنان و محل خدمت والدین و فراهم کردن زمینه‌ای برای ارتباط بیشتر نسل جدید با فضای معنوی و آموزه‌های اخلاقی است.
او همچنین از همراهی مربیان جوان و توانمند مؤسسه جوانان در اجرای برنامه قدردانی کرد و فعالیت‌های قرآنی را یکی از بخش‌های مهم اردو دانست.
پایان یک روز؛ سخت‌ترین بخش اردو
در پایان برنامه، نوبت به صرف ناهار رسید؛ اما برای دخترانی که از صبح در کنار یکدیگر بازی کرده، تجربه‌های تازه‌ای به دست آورده و با دوستان جدید آشنا شده بودند، پایان اردو به معنای پایان یک روز معمولی نبود.
با فرارسیدن زمان خداحافظی، جدا شدن از مربیان و دوستان تازه‌آشنا برای برخی شرکت‌کنندگان آسان نبود. اردو با تمام بازی‌ها، گفت‌وگوها، فعالیت‌های قرآنی، بلال‌پزی و تجربه‌های تازه به پایان رسید، اما واکنش دختران در لحظه خداحافظی نشان می‌داد این روز برای آنان خاطره‌ای متفاوت ساخته است.
صدای دختران هنگام پایان برنامه، ساده و بی‌تکلف بود: «خیلی خوش گذشت، ممنونیم امام رضا.»
تهیه و تنظیم: تکتم وطن‌دوست
نظر شما